กาลครั้งหนึ่ง.... ตั้งแค่มามี้ไปทัวร์สวรรค์ ขึ้นข้างบนจนเพลิน ไม่กลับมาทำหน้าที่มาม้าที่แสนดี
ชีวิตนู๋พีก้อเปี๋ยนไป๊... จากที่เคยกินอิ่ม แสนซาบ้ายซาบาย คุณนู๊คุณนู๋
ก้อมีอันต้องพลิกจากหน้ามือ เป็นหลังมือ - -"
มาตกระกำลำบาก(เวอร์ซ้า...) หาเองกินเอง...
โถ...ตอนมาม้าอยู่ไม่คิดจะเรียนทำกับข้าวกะมาม้าเล้ย
คิดว่ายังไง๊ ยังไง มาม้าก้อยังอยู่ทำกับข้าวหร่อยๆ ให้เราอีกนานนนนน...
เนี้ยแหละน๊า ไม่เชื่อคำพระท่านสอน ... ว่า ชีวิตเป็นของไม่เที่ยง ความตายเป็นของเที่ยง...
มาจะกล่าวบทไป...มาม้าทำอาหารอร่อยๆ มั่กๆ ชื่อเสียงเลื่องลือ ไปทั่วอำเภอ
(ไม่เว่อร์ๆ เรื่องจริง ถามคนหระรีดูได้ อิอิ)
แต่พรสวรรค์นี้ กลับไม่ได้ตกมาถึงรุ่นลูกเลย ประมาณว่า ลูกไม้หล่อนไกลต้นจริงๆ
มาม้าชอบทำอาหารแจกบ้านข้างเคียง (ใจกว้างอะ) แจกดะจนปาป๊าเริ่มมีเคือง
มาม้าเลยเพราๆ มือ จากการแจก ไปช่วงนึง
เมนูขึ้นชื่อ ผัดหมี่ ก๋วยเตี๋ยวลุยสวน ขนมเทียน ขนมเข่ง หมูหวาน ผัดใบปอ ฯลฯ
หมูหวานนี่ มาม้าชอบทำให้กิน ตอนเด็ก เพราะมันง่ายด้วยมั้ง อร่อยมากๆ
ลูกๆ ทุกคนจะจำได้เลย ถ้าถามถึงเมนูเด็ดของมามี๊ ทุกคนลงเอกฉันท์เลยว่า .... หมูหวาน อิอิ
หมูสด น้ำก้อหวาน ถูกใจเด็ก กินกะข้าวสวยร้อนๆ โอ้ยยยยยยยย .. เอาซาเต็กมาเเลกก้อไม่ยอมมม หุหุ
ผัดใบปอนี่ ก้ออีกหนึ่งเมนู ที่หากินที่ไหนก้อไม่เหมือน ฝีมือแม่
ขนาดน้าสาวก้อเป็นอีกหนึ่งสาว ที่ทำอาหารได้อร่อยมาก
ยังผัดใบปอ ไม่อร่อยเท่าฝีมือแม่ (ไม่ได้ยอแม่ตัวเองนา ^ ^)
ใบปอ มาม้าจะไปซื้อมาจาก ตลาดเก่า แถวเยาวราช เอามาล้างน้ำหลายๆ เที่ยว
แล้วเอามาผัด แต่อย่างถามสูตร เพราะไม่รู้เลย กินเป็นอย่างเดียว
...ว้า... เสียดายจัง ^ ^!
สูตรของมาม้า จะออกแห้ง ไม่แฉะมาก โรยหน้าด้วย กระเทียมเจียวกรอบๆ
คงหากินยากแน่เลย สมัยนี้ เฮ้ออออ
ผัดหมี่ (หมี่เตี๊ยว) มาม้าชอบผัด ทำบ่อยเหมือนกัน
ยิ่งตรุษจีน งานวันเกิด ต้องมีเมนูนี้เป็นนางเอกของงานทุกทีไป
จะผัดแบบไหน จะเจ หรือไม่เจ มาม้าสามารถ ^ ^
อะๆ ... อย่าคิดนะ ว่าผัดหมี่ทำง่ายๆ เมนูง่ายๆ แต่ทำยากนะจ๊ะ ขอบอก
ต้องมีเทคนิค บวกความชำนาญ ใส่ความตั้งใจ รวมถึงชนิดของหมี่ด้วยนะจ๊ะ
ผัดหมี่ ถึงจะออกมาหน้าตาดี มีชาติสกุล ดูเป็นหมวยไฮโซ ขึ้นโต๊ะได้ ^ ^
ก้ออีกนั่นแหละ ถ้าจะให้บอกสูตรแบบละเอียดก้อไม่รู้ว่ามาม้าทำยังไงมั้ง
เฮ้อ... แย่จัง - -"
มาถึงหนมเทียน หนมเข่ง สุดยอดขนมตรุษจีน
สูตรมาม้าอยู่ที่แป้ง น้ำตาล และการกวนแป้ง ให้ได้ที่
เดชะบุญ ที่ช่วงมาม้าป่วย ได้ถ่ายทอดเคล็ดวิชานี้ให้น้าๆ
มิฉะนั้น วิชานี้คงสูญหายไป อิอิ
สูตรของมาม้าแป้งที่ได้ จะนุ่มเป็นพิเศษ แถมยังเก็บได้นานโดยไม่ต้องพึ่ง
สารกันบูดอีกด้วย .... อร่อยกว่าที่เค้าทำขายกันเกลื่อน (แถมแพงอีกต่างหาก กระทงเล็กๆ
ขายอันละตั้ง 5-6 บาท แพงมากๆๆ)
ปีหน้า แม่ครัวมือใหม่ จะไปเรียนทำหนมเข่ง อิอิ
ทำมาแจก มาไหว้หนะ เพราะให้กิน ก้อคงกินแค่กระทงเดียว ^ ^
กฐินที่วัดเขาวงทุกปี มาม้ากับน้าๆ ต้องไปออกร้านทำอาหารแจกคนมาร่วมบุญ
มาม้าก้อจะทำก๋วยเตี๋ยวหลอดไป ... โอโฮ้... คิดถึงตอนที่ไปซื้อผักกะแม่
ต้องไปซื้อแบบที่เค้าขายส่ง ซื้อทีเยอะเลย เส้นก๋วยเตี๋ยวก้อเป็นโลๆ
มาถึงก้อต้องล้าง หลายเที่ยว หลายรอบเลย กว่าจะสะอาดถูกใจมาม้า ^ ^
กลางคืนก้อมาหั่นๆ สับๆ มาม้าต้องตื่นก่อนไก่ขัน ประมาณตีสามเลยอะ
มาผัดๆๆๆ และก้อผักใส่ก๋วยเตี๋ยว ห่อได้ก้อห่อไป ห่อไม่เสร็จ ก้อไปห่อต่อที่วัด
เตรียมซึ้ง ไปนึ่งด้วย
อะโห...ขนาดดิบขายดี เสร็จงานกฐินทีไร มาม้าต้องเข้าโรงหมอทุกที ทำสถิติ 2 ปีซ้อน
แบบว่าทุ่มเทแรงกายแรงใจเต็มร้อย เสร็จแล้วก้อเดี้ยงเลย เดี้ยงมันมีสาเหตุจากโรคนั่นแหละ
แต่กรรมมันบัง ทำให้หาโรคไม่เจอ ก้อนึกว่าเบาหวานมันเล่นงาน ^ ^!
อะนะ อ่านมาถึงตรงนี้ งง ละซิ เมื่อไหร่ จะถึงเรื่อง แม่ครัวป้ายแดง
ใจเย็นๆ กันนะจ๊ะ อิอิ ^______^
To Be Continue.... ^ ^
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น